Sa mga Bagong Kaibigan

Keep smilin', keep shinin'

Knowin' you can always count on me, for sure

That's what friends are for

For good times and bad times

I'll be on your side forever more

That's what friends are for

(sabi ni Dionne Warwick)

maraming bagay ang nangyayari sa buhay ng tao. kalimitan, at pangkaraniwan na ang masaktan at maging masaya.

ako bilang isang taong madaling tumanda at halos hindi dumaan sa pagkabata ay nagtangkang magtiwala sa mga bagong tao. labag man sa prinsipyo na "hindi na muna" ay tumuloy pa rin ako. walang pumigil sa aking ilapit ang sarili ko sa mga batang nakilala ko. oo, bata dahil apat o tatlong taon ang tanda ko sa kanila. sila ang BSED III-A (d).

may masama akong alaala sa pakikipagkaibigan. nakulong ako sa katotohanang lahat ng dumarating ay umaalis. pero mayroon sa mga taong ito na hindi ko maipaliwanag. nung makasama ko sila iisa lang ang nasa isip ko. handa na ako. handa na akong magtiwalang muli. ito na ang tamang pagkakataong maramdaman kong tao rin ako, na may kaya pa ring magtiwala sa akin.

panay pasasalamat ang naririnig ko sa kanila. ngunit maging ako mayroon sa aking nahubog kasama ang mga bagong kakilala na hindi ko pagsisihan kahit kailan.

nais kong kuhanin ang sandaling ito ng buHay ko upang makapagpasalamat. baka sa banda pa riyan ay maging huli na ang lahat. baka hindi na ako makapagsalamat!

kay ALYANA-- sa akong hindi kiLala ng iba. sa bawat saya at sa pangungumbinsing nariyan ka lamang para sa akin. hindi naman edad ang magdidikta ng pagiging malalim ng isang tao.mas bata ka nga sa akin pero piNakita mo sa aking marami pa akong pagkakataon para baguhin ang pagtingin ko sa buHay. salamat sa tawa, sa iyak, sa bagong kaibigan, sa mcdo at sa tiwala. mahal kita higit pa sa kaya kong ipakita.

kay TINE--sa pagtitiwalang iingatan ko ang iyong mga sekreto sa buhay. sa pagkakatiwala ng pinakamasasakit na alaala. sa overnight, sa iyak, sa tawa sa pagka-emo, sa paninindigan sa pagibig. hindi pa kita kilala alam ko pero darating tayo sa puntong mas makikilala kita. lahat ng tao may emotional side at lahat n g tao ay may angst. salamat sa comforter (kumot?) na nakita ko sa iyo. habambuhay akong magpapasalamat.

kay VINCE--sa aking piNakamamahal sa babae. mahal kita ng ganito kadami. salamat sa pagtitiwala ng mga luha mo sa akin. kung ako man ang nakafirst time sayo, salamat. salamat sa mga workshop kasama ka at sa pagiging nanay mo sa amin sa overnight, sa pagluluto, sa pagpapaganda ng buhok. mahal kita ano ka man. mahal ka namin. first year ka palang kilala na kita dahil sa hanger na hindi mo binalik... salamat. habambuhay kitang mamahalin

kay JENNY--sa hindi ko kilalang si Jenny. sa kinakatakutan kong si jenny. salamt sa pakikisama. sa saya. sa tawa. sa FS. salamat sa pagiyak mo sa workshop salamat sa pagtitiwalang maging kaibigan ako para sa iyo. salamat sa 3buwan pa lang na pagkakaibigan. kahit pinakilala lang ikaw, kiayo ni alyana sa akin--salamat dahil kapag kailangan ko kayo nariyan ka..kayo. habambuhay kitang magiging kaibigan magbago man ang mga apelyido natin o bumabaw man ang pagtulog mo. salamat sa overnight, salamat sa lahat.

kay RAYCEL at EUCARE-- salamat sa iyak sa tawa sa kaibigan sa pagpapatulad sa quiz. salamat sa tiwalang magiging mabuti akong kaibigan. salamat sa pagmamahal. salamat sa pagsasabi ng pinakamalalalim na kayo sa akin. salamat sa araw araw na pagpapaalala sa aking mahal ninyo ako. hindi ito matatapos dito. mahal ko kayo.

kay MHAI--hindi man tayo nagsimulang maganda alam kong alam mong mahal kita. kaya ko sinabi sayo lahat ng yun dahil gusto kong maging mabuti tayong tao higit sa nais natin sa sarili natin. mahal kita ng higit pa kaya mo ng intindihin. kaibigan ako, ate ako para sa iyo at nagpapasalamat ako dahil binigyan mo kami ng pagkakatong mahalin ka namin. hindi sa ayaw namin sayo sa nagyari lang. we, eventually have our own ways of growing up and im glad you did. habambuhay kitang kaibigan

kay AILEEN at RUBION at MACE at JERWIN—salamat sa kaibigang nakita ko sa inyo. hindi naging madali ang lahat para sa akin upang abutin ko kayo pero nagpapasalamat ako sa pagkakataong binigay ninyo sa akin upang makilala natin ang isat isa. salamat dahil tinaggap ninyo ako ng ganito. salamat sa panibagong pagkakaibigan. salamat sa lahat. tatanawin ko itong habambuhay na pagpapasalamat dahil nahubog ninyo akong AKO. salamat

kay JAZMIN, MEA at MARIEL —salamat. tayo yung magkakaibigang nagkakilala kilala sa maling panahon sa maling sitwasyon at maling pagkakataon pero heto tayong lahat ngayon magkakaibigang walang iwanan. gaya ng kasabihang hindi mo mapapalitan ang nakaraan pero kaya mong baguhin ang hinaharap—nabago natin ang lahat. salamat dahil pinagkatiwalaan niyo kaming maging kaibiGan kayo. salamat sa pinakamasasayang alaalang nabuo natin. salamat dahil natagpuan naming kayong handang makipagkaibagan sa amin. salamat sa tiwala. salamat sa pakikinig sa pinakanakakatawa, pinakamalulungkot at pinakadevastating kong istorya. salamat sa pakikipagpuyat sa pakikipagpagod sa praktis salamat sa lahat. hahaba ng pagkahaba haba ang pasasalamat na ito pero lagi kong uulitin ang salamat at mahal ko kayong tatlo higit sa kaya kong sabihin. mninsan lang akong magmahal ng tao at salamat dahil hinayaan nyo ako. salamat

kay MEL(QUI)—salamat sa tiwala. sa bagong kaibigan. sa iyak. sa overnight. salamat sa pagpapakitang may mga lalaki pa palang kagaya mo. kung nauna lang ako hahahha. salamat sa magagandang dance steps. sa pagpapanalo sa amin sa contemporary dance. salamat dahil lagi kang nariyan. salamat sa hindi mo pagmo-move on dahil nakilala pa kita—pa namin. salamat sa kwento at pagpapakita sa amin ng iyong soft side. habambuhay kong tatanawing utang na loob nag ikaw sa amin. hindi ito ang huli mas marami pang pagsasama ang pagsasamahan natin. hindi rin isa lang overnight. salamat MEL habambuhay kitang kaibigan! salamat

kay ARIEL—salamat sa lahat. yun lang. hehehe. salamat sa pagtitiwala na may kaya akong gawin na kaya kitang tulungan. salamat pagbibigay mo sa akin ng pagkakataong matulungan ka. mas marami akong ipagpapasalamat dahil nagtiwala na akong muli na may mga tao pa ring makakatanggap sa akin kahit na sa pinakanakakahiya at kahiyahiyang istoryang meron ako. salamat sa bagong taong pinakilala mo sa akin. salamat din kahit hindi ko siya kayang banggitin dito salamat ng marami. salamat salamat. habambuhay ako ng magpapasalamat sa ikaw na ipinakilala mo sa akin. huli ka. nahirapan akong magisip kong anong sasabihin sayo na hindi magtutunog chizi at para akong nanliligaw sayo. salamat. sa tiwala sa bagong ikaw sa bagong tao. SALAMAT!

sa bawat pagalis at pagdating ng isa dalawa? na tao sa buhay ko im taking time to thank them though I know thank you is not enough. hindi sapat na makapagpasalamat lang ako.

habang buhay kong dadalahin ang istoryang ginawa nating lahat! salamat sa inyo!

SALAMAT sa pagitan ng PAALAM at IWANAN

kasama ko si roshi, sabi ko bili tayo ng regalo kay marlon at kay kenn. hanap kami. ule kami. huntahan kami tungkol sayo. tawa. kwento ule. mura. tawa ulit. nakakapagtaka lang na sa bawat tining ng tawa ay may rumaragasang lungkot. katotohanang isang araw o dalawa ay aalis ka. siguradong ang maiisip mo ay “arte neto”. sanay na ako. lagi namang maarte lang ako kahit hindi ko alam ang batayan ng salitang ito.

oo. malulungkot ako. kagaya ng lungkot na naramdaman ko nung umalis yung lumang puno ng patnugutan. oo lumulungkot ako sa pagitan ng pangako mong di ka naman aalis at ng nalalapit na limutan. hindi ko alam kung ako lang ang nagpapahirap sa isip ko sa pagalis na ito pero lumulungkot ako.

magkagayon man nagpapasalamat ako. sa isang kaibigang natagpuan ng isang ito sayo. salamat na sa kabila ng katahimikan mo ay hinayaan mong paingayin ko. salamat sa pakikinig sa paulit ulit na kwentong kahit hindi ka interasado ay nagpipilit kang makinig. salamat sa isang matalik na kaibigan. hindi man halata ay oo ang sagot ko. matalik kang kaibigan. dahil sa bawat problema ko ay sa iyo ako may natatagpuang tagapakinig. alam ko ring (na sana) wala kang inililihim sa akin.

habang isinusulat ko ang talang ito ay di o maiwasang mangiti. salamat sa magandang alaala. sa pakikipagpuyat sa bahay ng kaibigan maibsan lang ang problemang dulot ng mundo. salamat sa pagsama sa paglunok n g pait ng apple kahit hindi ka naman sanay dito.

aalis ka pero hindi ang alaalang hindi ko ipagpapalit sa kahit ano.

aalis ka pero sana’y hindi ka lalayo gaya ng pangako mo.

rerebisahin ko ang talang ito. pangako. may idadagdag pa ako. wag lang ngayon. malungkot pa ako. saka na. hidi ka pa naman aalis diba?

SALAMANTATIONS

magulo akong kausap. ngayon ko lang napatunayan. pati nga nararamdaman magulo rin kung minsan. malungkot ako ngayon mamaya iba na naman. hindi ako consistent na tao. hindi ako magaling tumupad ng pangako. kat’wiran ko “pinangakuan ka na nga gusto mo pang tuparin”-piolo.

kagaya ngayon, nalulungkot ako pero nakatagpo ako ng maraming dahilan para maging masaya. kahit pa maraming tao ang ayaw sa ‘kin (sabay maiisip mong ‘naman!’) at kahit pa feeling ko medyo ako’y talunan dahil sa pagasa sa mga taong pangako lang ang aking kayang bitiwan—masaya ako. bawal? marami akong dapat pasalamatan pero hindi ako masyadong showy na tao para akapin sila at ipagsigawang “salamat!!!”. di ko kaya yun. naiisip ko pa lang na gagawin ko yun nangangatal na ako sa ..period.

teka pano ko ba to sisimulan. nauuta ako, baka kasi meron akong makaligtaan tapos sabihing “asar ka naman pati ako kinalimutan?” ito na sisimulan ko na.

ke Lord- kahit ganito ako alam ko namang gets Nya ang pinagkakaganito ko. gets na gets Nya ko. di ko na kelangang magpaliwanag kong bakit ko yun ginawa o bakit hindi ko nagawa yun.

sa pamilya ko- sa walang sawang pagunawa. alam na nila yun. babawi na lang ako sa gawa.

sa TRIBO ng THE BEAT- ang higit sa kaninuman ay kilala ang likaw ng aking bituka. mula sa paborito kong apple at orange. sa walang hanggan kong pagsasalita at kung ano pang kalokohan. kaya kong gumala ng walang dala o magsaya ng walang pera pero yung sandaling maiisip kong di ko sila nakilala, teka parang di ko ata kaya. kay eic, kenn, marlon, reg, gerald, janine, aiko, lea, ceilo, nerie, khien at sa lahat ng bago sila ang dahilan kaya kinakaya ko lahat. para sa kanila. para makapanglibre ng bonggang bongga.

sa wave 28- sa unang taong nakilala ko sa trabaho. kay buen at albert na di ko na nakikita (di ko kayo tinataguan..pramis di talaga!) sa walang kapantay na ligaya sa loob ng sinehan at butt spell sa harap ng iba. sa experience na magtiwala sa bagong kakilala. hindi ako mangangako pero gagawa ako ng paraan sa muling pagkikita.

sa trainers, asg at ka-team mike- salamat sa suporta, sa pagintindi sa bawat DSAT na dumarating at sa walang sawang pagsasabing “ganyan talaga, bawi na lang sa susunod”. salamat sa pakikisama.

ke TL Mike- salamat sa pagintindi sa pagkakamali, sa panget na survey, sa lahat ng pagunawang di kayang pantayan ng sinuman sa trabaho. sa sobrang pasasalamat ko sayo, ayaw ko ng umalis sa team mo. sabi ko pa nga “baka magresign ako pagnawala sa sa team mo” ang sabi mo “baliw”. na-appreciate ko.haha

sa orange at sa apple- sa pagsama sa akin sa panahon ng kalungkutan.

sa aking inirog dalawang taon na ang nakakaraan hanggang ngayon- di ako umaasa, nagbabakasakali lang. pero salamat na rin sa pagtuturo sa akin ng aral tungkol sa pagibig na “hindi lahat ng gusto natin, gusto tayo”. salamat din sa pagbabahagi ng isipan mo. salamat. marami akong natutunan dahil sayo.

sa bfness ko- salamat. kahit di naman tayong laging magkasama at kahit pa nga hindi bestfrend ang turing mo (ata), salamat na din. ginawa mong kakaiba ang taon at ang aking birthday nung nangako tayong magiging magbestfrend (forever?)

ke uneng – salamat. yun lang.haha. sa pagteteks kahit nasa trabaho ka, kahit lasing ka, kahit nasa date ka (ata), at kahit wala ka ng cellphone salamat talaga. kahit ilang saglit sumasaya si luka.

ke mark Kevin- salamat sa pagkaibigan sa FB. salamat dahil sayo sa FB ako ay may binabalikan. salamat sa pagintindi sa kaartehan. kailangan kitang pasalamatan. bayad sa kakulitan. daghang salamat sa imo.

kay efel- sa pagsishare ng tungkol ke palalabs at sa pagbahagi ng kapiraso ng iyong pagiging kwentista.

sa mga youth- salamat din sa walang sawang pagiisip ng paraan para sumaya ang samahan.

SA LAHAT ng di nabanggit- salamat.

sabi nila kapag naalala mong magpasalamat sa lahat inihahanda ka ni kamatayan. ako naman wa cares kahit pa nga ako’y kanya ng pinagpaplanuhan. kung talagang di na kayang ipagpaliban eh ano pang magagawa ko.

BASTA SALAMAT SA INYO.

PANAGINIP

...sana kung ayaw mo na, sabihin mo lang bago ako mawala...- mayonnaise

kalungkutan.

hindi ako iyakin...di ako umiiyak sa harap ng maraming tao...kalokohan ang pagiyak sa drama, sa sine, sa lalaki sa kahit anupaman.

pero ngayon gusto kong magwala at umiyak. sa harap ng lahat. gusto ko lang ang ginagawa ko. anong point ng paggawa ng bagay na ayaw mo pala. pero minsan hindi lahat ng gusto mo ay makakapagpasaya sayo.

kagaya kagabi. gusto ko naman ang ginawa ko kaya lang sumaya ba ako pagkatapos. ah oo nga pala. sumaya ako kasi nariyan sila.

masaya nga pala ako sa kanila. lokohin man at paikut ikutin ako ng mundo at ng buhay kahit maghalinhinan pa sila, sa TRIBO talaga ako sasaya. pero pagkatapos ng masayang yun, ito ako. nagsisisi? pwede rin. pero hindi ako nanghihinayang. wag. bawal.

masakit ih. may kung ano sa aking hindi natapos ng gabing yun. hindi natapos ng apple at orange, ng manila.

ah oo nga. siya. maganda ang gabi maliban sa kanya.

wala akong dapat pagsisihan. pasensya kelangan kong kumbinsihin ang sarili ko para makahinga. mahirap kasing sisihin ng sarili. ewan. gawain ko yun.

pero sana nagpasabi sya. sayang kasi. ang effort ang lahat. ang panahon ko sa kanya, ang tawa ang oras ang lahat na.

nanghihinayang pala ako. pero hindi sa pera at hindi sa hindi nagpakitang makata, pero nanghihinayang ako.

ayoko na. nasabi ko rin sa kanya. para matapos na. ang sabi nya "ok pasensya" sabay tawa. ang saya saya.

tama na. hanggang dito na lang muna. teka hihinga lang para naman hindi kapusin.

iyakin.

='(

MASAYA

di na ako nakakapunta dito...busy? medyo..may trabaho na kasi. wala na rin siguro akong pupuntahan dito, hindi dahil wala ng bumabasa sa mga nakasulat dito kundi dahil wala na ang aking sinusulatan...

pero sumusulat pa rin ako...mahaba, maikli, ngunit kalimitan panay simula...madalang na akong makatapos kahit isang talata. tamad na akong humawak ng panulat - wala na rin naman ako sa dyaryo ng the beat, wala na rin naman ang aking makata.

nasa puso ko pa rin naman ang pagsusulat kaya lang--kagaya ng lumang kasintahan, nasa puso pero hindi na masyadong napapagtuunan ng pansin. parang kahapon minsan lang maalala kapag lang nade- dejavu.

para rin palang pag-ibig, sa simula lang masarap (Bamboo).

kalungkutan. bakit nga ba ako malungkot. kasi naman yung taong mahalaga sa akin na sa facebook ko lang nakikita lagi pa akong walang halaga (hindi si makata-nakikita ko s’ya). yun namang parati kong katext wala ding kwenta. wala namang maganda.

nabubuhay ako ng ganito lang. kalat sa Lipa. ilipad-higupin ng malamig na umaga para umabot sa trabaho. pagdating naman tatamarin ka lang tapos magpapatugtog ka ng malungkot sa tenga maya maya emo ka na. ganun ako. lahat dinadaan sa kanta.

kaya walang pumapansin sakin. kasi di ko din naman sila pinapansin. pasok ka ng dept store magpasak ka sa tenga, instant wala ka na sa ikot ng mundo ng magtitinda na walang ibang tanong “ anong hanap?” minsan natutukso akong sumagot ng pabalang pero napipigilan pa naman.

matagal na nga akong di nasulat. wala na ang likas na kwentista. hindi na rin maganda ang katha ng letra. ang iba masakit sa tenga. ano naman? sabay pasak ng musika sa tenga.

napadaan lang ako dito, bukod kasi sa kanta—letra ang kasama ko sa t’wina. hindi “hobby” sa akin ang pagsusulat. buhay. nabanggit ko na ata pero ayos lang. emphasis.

aalis na ako. kung nagbasa ka, salamat. kung magcocomment, ayus na rin sana. kung wala kang “say”, wala na akong problema. kung na-boring, magpasak ka ng kanta sa tenga.

PAALAM (na naman!?)

GOODBYES ARE INEVITABLE... NAINVENT KASI YAN SO WE CAN SHOW PIPOL WE LOVE HOW MUCH DEY MEAN 2 US AND TREASURE EVERY MOMENT AND EXERT EFFORT. PAG DUMATINGUNG TIME DAT WE HAVE 2 FINALLY SAY GOODBYE WE WILL NOT HAVE REGRETS DIBA?

yan ang eksaktong mensaheng natanggap ko galing sa aking trainor na si boss arlyn susa. natuwa akong naiintindihan nya ang bagay na pinagdadaanan ko.ang bagay na nagbibigay sa akin ng dahilang kumatha, ang bagay na nagbibigay sa akin ng lungkot at nagdudulot ng sakit at paulit ulit na pagkadala.

ang pakikipagpalagayan ng loob sa ibang tao ang isang bagay na may kahirapan para sa akig gawin. una dahil sa karanasan at paniniwalang lahat ng taong darating sa buhay mo ay aalis din lamang naman. ang salitang GOODBYES ARE INEVITABLE... ay hindi iisang beses ko lang narinig pero hindi ko pa rin makuha ang logic sa salitang paalam

bakit kailangan pang dumating ng isang tao kung aalis din lamang naman sila.. ='(

sinimulan ni derks, ng tribo, ni renz, ni benjo, ni ed, ni buen, ni albert, ni darwin, ni alfred, ni kuya noel, ni boss eric, ni boss darl at ni boss arlyn...

nakasanayan ko na ang buhay ikasama sila...tapos sa GOODBYE lang pala magtatapos ang lahat...

sabi nga ng isang makata "kung ayaw mong masaktan ng ibang tao wag mong ipagkatiwala ang kaligayahan ng araw mo sa kanila" tama...mabuhay ba ng magisa ang ibig sabihin nito... Sabi nga kung sa daang yun ay paulit ulit kang nadarapa bakit kailangan mo pang bumalik doon...

kung sa pakikisama at pagtitiwala ka sa iba paulit ulit na nasasaktan bakit babalik at babalik ka pa din dun..

ang PAMAMAALAM ang isang bagay na di ko nakasanayan..ang paalam ang isang bagay na di ko kayang iwasan at paulit ulit na nagbabalik ng lungkot..

sana isang araw paggising ko di na uso ang goodbye...

isa pang goodbye...di ko na malulunok yun...

nawa'y masulusyunan ng anghel sa ibabaw ng demonyo sa bilog na bote ang kalungkutang ito...

='(